زنانه ترین ناگفته های حوا
زندگی مرا بارها و بارها درهم کوبید،اما صدای شکستنم را کسی نخواهد شنید،این منم قهرمان خودم...
زنانه ترین ناگفته های حوا
زندگی مرا بارها و بارها درهم کوبید،اما صدای شکستنم را کسی نخواهد شنید،این منم قهرمان خودم...درباره من
هیس......
اینجا حریم امن من است
تنها مخاطب خاص من خدایم است
من اگر عاشقانه مینویسم
نه عاشقم
نه شکست خورده
فقط مینویسم تا عشق یاد قلبم بماند
در این ژرفای دل کندن ها
و عادت ها
و هوس ها
فقط تمرین آدم بودن میکنم
همین.............
*****
زن است دیگر...
حسش را با موهایش نشان میدهد
حالش خوب باشد موهایش را رها میکند
غمگین که باشد با کش دارش میزند
با حوصله که باشد میبافد و میاراید
عصبانی که باشد جمعش میکند
دلش که میشکند
اولین چیزی که اضافیست موهایش هستند
بانوی سرزمین من،
موهایت همیشه رهااااااااااا.....
ادامه...
ساعاتی قبل از امتحان عزیز آناتومی:/
کسی اینجا پیام آوَرد؟ نگاهی یا که لبخندی؟ فشارِ گرمِ دستِ دوست مانندی؟
اومدم توو نقطه ی کور پله های راهرو ی خوابگاه پناه گرفتم...
لپ لپ یکی از دندوناش افتاده و اون یکی لق میزنه...
اتفاقای زیادی میفته توو شهر زادگاه وقتی که من شهر دانشجوییم،وقتی دورم...
دلم شدید هوای خونمون رو کرده...
دلتنگم....
دلتنگ.....
*عنوان از مهدى اخوان ثالث
آنکه میداند چه میگویم کجاست؟!
داشتم فایلا رو گشت میزدم،بی هدف،همین جوری...
اتفاقی یه اسمی نظرم رو جلب کرد،توی ذهنم یه چیزی مرور شد...
تعلل کردم...
اسم رو لمس کردم و عکس باز شد...
نگا کردم،با دقت...
نگام رو از صفحه گرفتم،گوشی رو خاموش کردم گذاشتم کنار...
مطمئن شدم که من هر قدر کمتر به این گوشی دست بزنم آروم ترم....
*عنوان از فریدون مشیری
اثرات فکر کردن با درد معده....
معده درد داشتم...
هر چند دردش کمتر از بعضی حرفاست...
به طرز خنده داری بعد از 12ساعت خالی بودن معده ام گشنم نیست حتی احتمالا حالمم از غذا بهم میخوره...
اگه درای خوابگاهو نمیبستن ترجیح میدادم برم بیرون قدم بزنم...
هر اتفاقی بیفته ،بیفته،هیچ تاثیری توو نتیجه نداره آدم همیشه تنهاس،معنیشم بد نیست یعنی تحت هر شرایطی خودتی و خودت پس بهتره با خودت مهربون تر باشی که من فکر میکنم بعضا مهربون نبودم....شاید،نمیدونم....
ساعاتی قبل از امتحان :)
بعضی وقتام مثل امشب برای فرار از خواب پامیشم دم دمای پنج صب میرم پاورچین پاورچین توو اتاقمون وسایل لازم رو برمیدارم بعدم مجدد پاورچین پاورچین میرم توو آشپزخونه نیمرو درست میکنم که بوی غذا خواب از سرم بپرونه :)
بعله،خلاصه که همچین آدم خلیم:)
چقدر صعبالعبوری! نمی شود از تو گذشت...!!(:)
مثلا کاش دو دقیقه بیشتر میموندی تا میدی توو مرز باریدنم....
تمام تلاشمو کردم که نبینی توو مرز گریه ام که ندیدی...
صفحات کتابمم خیس شن بازم خوب شد که نفهمیدی چقدر رنجیدم...